محفل گرايي فلسفي /آهنگرهاي هايدگري و پديده آمريت / نقدي بر فيلم رستگاري در هشت و بيست دقيقه( نقد
)
فيلم رستگاري در ساعت هشت و بيست دقيقه به كارگرداني سيروس الوند هم يكي از آن جملگي آثاري ست كه سعي مي كنند شرارت هاي دولتي و فرادولتي بيرون از نظارت دولت را هم حتا به فرديديان و سلف فلسفي وي هيدگر نسبت دهند.
ماجراي فيلم حول و حوش دل باختن فرزند شهيد و رزمنده ي جوان دهه گذشته – ميراث دار ارزش ها – به دختري جنوبي به نام آهو شریفی ست كه بر اثر جنگ كاشانه از دست داده و با پدري موجي و برادري خرد اكنون در تهران در اندشت جهت گذران زندگي و دادن خرج تحصيل برادر و آسايشگاه رواني پدر و دادن مخارج دانشگاه آزاد آقاي جاسبي به روسپيگري شرعي! يعني متعه مردان ثروتمند در قدرت بوده و از قدرت طرد شده مشغول است.
رزمنده مجروح حالا بر اثر گازهاي شيميايي و عشق /رفيقي نيز دارد آهنگر و تئوريسين كه يا در آهنگرخانه و پاي كوره است يا در گوشه عزلت و زير عكس قاب گرفته هايدگر و كناري هم در كتابخانه ديوان حافظ از دور هويداست .
امید حلالی مدیر خانه مطبوعات خوزستان گفت: با توجه به زمزمه های پیش آمده در مورد انتقال آب از سرچشمه های کارون و دز به فلات مرکزی بر این اعتقادیم که تصمیم گیری در این خصوص فقط به دولت برنمی گردد و این عمل را برخلاف منافع ملی می دانیم.
امید حلالی:
اکنون کدام مذهب از قوم من عریان تر است؟ 
امید حلالی: 
اما مسجد سلیمان شهری ست که حیات واقعی اش در عصرهای پنج شنبه
نخست مایلم نوشته را از این نقطه بیاغازم که این مبحث صرفا نگاهی است به دو کتاب از یک شاعر و نه نقدی درخور ، زیرا که از خصوصیات نقد، همه جانبگی، دربرگیری و توسع است ، دیگر آن که نقد می بایست به هنگام عرضه شود و هوشیارانه از در چاپخانه اثر را تحویل گرفته و به تبیین زوایایش بپردازد و آن را به 
فيلم با بسيج امكانات مخفيانه براي يافتن گردنبندي گرانبها موسوم به