مجموعه ای که در پیش رو دارید نخستین ترنمات شاعری ست که پس از مشق های اولیه و آزمون و خطاهای بسیار سرایشی توانست تا محدوده و «چار میخی»  را برای خود در عرصه لایتناهی ادبیات فراهم آورد. که البته برای هر پروازی یا آنچه مشتاقان اهل تذکره و شیدایان کلام عطار می پسندند« طیرانی» از این دست جو به جو و شاخه و شاخه به شدن ها اصول و منطق اولیه کار است.

گاه با خود می اندیشم که هم سالان و هم سرایان ما – و نمی توانم بگویم نسل ما از آن رو که شاید هنوز چندان جا افتاده نبوده و باب تجربه به رویمان باز باشد و به جرگه کلاسیک ها نپیوسته باشیم- بله؛ برای هم آوازان ما آنچنان فرصتی برای تجربه کردن و لمس آلام و زمختی های روزگار فراهم شد که شاید تا پیش از این و برای هر نسل گذشته ای به ندرت پیش می آمد که این کلکسیون مرارت و بلایا را که نه، حتا سپنج نوعی از آنها را در بازه یک زندگی عادی از سر بگذراند.

گذشت تا اینکه با خود اندیشیدم که بالاخره اثر مکتوب حقی بر گردن کاتب به عنوان موجودی حیاتمند دارد و بیش از آن هم روا نبود که زایشش متوقف ماند ، پس تحلیل ساختاری بدون پی نوشت منتشر شد تا اینکه در بهمن 85 دوستی که قبلن نزد من شاغل بود هنگام بساط چای خوری عنوان نمود که برخی دست نوشته ها و آثار چاپ شده مرا در مطبوعات نزد خود نگه داشته است! – نمی دانم شاید به قصد تیمم و تبرک حتم!- پرس کردم چه آثاری مثلن ؟ که در شرح آنها که از آرشیو من هم جامع تر بود اتفاقن نام دست نوشته تحلیل ساختاری قصه های هزار و یکشب را آورد که پی نوشت های کتاب در آخر آن دفتر نوشته شده بودند. خودم را به رغم عصبانیت شدید کنترل کردم و مبلغی برای کرایه آژانس در جیبش گذاشتم و از اوخواستم تا برود و دست نوشته را بیاورد.